กว่าจะมาเป็นประเทศอังกฤษในวันนี้

ราชอาณาจักรอังกฤษ (Kingdom of England ) ถือกำเนิดจากการรวมตัวกันของชนชาติยุคกลาง ชาวแองโกล-แซกซัน (Anglo-Saxon kingdoms ) หรืออาจจะรู้จักกันในชื่อเจ็ดอาณาจักร คือ นอร์ทธัมเบรีย (Northumbria), เมอร์เซีย (Mercia), อีสต์แองเกลีย (East Anglia), เอสเซ็กซ์ (Essex), เค้นท์ (Kent), ซัสเซ็กซ์ (Sussex) และ เวสเซ็กซ์ (Wessex) หลังจากเกิดเหตุการณ์ไวกิ้งบุกโจมตี (Viking invasion) ในสมัยศตวรรษที่ 9 ทำให้คานอำนาจของทั้งสองอาณาจักรต้องสั่นคลอน นั่นคืออาณาจักรอังกฤษ และ ชาวแองโกล-แซกซัน จนในที่สุดอังกฤษก็สามารถรวบรวมเป็นปึกแผ่นได้ในศตวรรษที่ 10 ด้วยฝีมือของพระเจ้าแอเทลสแตนแห่งอังกฤษ ในสมัยที่อังกฤษยังกระจัดกระจายเป็นเจ็ดอาณาจักร (Heptarchy) กษัตริย์ที่ทรงพลังอำนาจมากที่สุดในกลุ่มแองโกล-แซกซัน ก็คือกษัตริย์เบร็ตวาลดา (Bretwalda) ที่ถือว่าเป็นมหาอำนาจเหนือกษัตริย์องค์อื่นใด ในระหว่างนั้นก็เกิดความไม่พอใจของเมอร์เซียที่เวสเซ็กซ์มีอำนาจมากขึ้นทุกวัน จนในที่สุดในปี 827 กษัตริย์เวสเซ็กซ์ได้ขึ้นมามีอำนาจเหนือทุกอาณาจักรในอังกฤษ ส่วนเนอร์ทธัมเบรียก็ยอมสวามิภักดิ์ต่อเอ็กเบิร์ต กษัตริย์แห่งเวสเซ็กซ์ ทำให้ทรงขึ้นเป็นกษัตริย์องค์แรกที่ปกครองประเทศอังกฤษอย่างสมบูรณ์แบบ จากเหตุการณ์ในสมัยของพระเจ้าแอเธลเรดที่ 2 แห่งอังกฤษ (Æthelred the Unready) ในระหว่างที่ทรงปกครองประเทศอยู่ …